Oğlum; ne dertli başın varmış senin.
Ömrün yalvarmakla geçti.
Önce komşunun kızı Sema ablaya,
Sonra komşunun karısı; Dilek ablaya.
Sardın şiire felsefeye. Doldun taştın kulaklarından geldi nefesin.
Aşk denen mel’un çaldı kapını defalarca.
Sarhoş, berduş çıktın yedi tepeye, yalvardın Tanrıya..
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta