Bu dünyanın dertlerini,
Yenmeye güç yetiremem.
Ne on bini, ne yüz bini,
Saymakla da bitiremem.
Bağrım yanık, benzim soluk,
Yaşım akar oluk oluk,
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Maşallah ne güzel bir şiir
Dünyada bu kadar zulüm varken bunu gören gönlünde hisseden vicdanı merhameti
Olan bir insan saraylarda otursa asala rahat edemez eğer ki rahatsa o insanda bir
Eksiklik var demektir anlamlı bir şiirdi gönülden tebrik ederim selamlar saygılar
Teşekkürler kardeşim hayırlı günler diliyorum. Bu konuyu en son yazdığım "Benim Neyime" adlı şiirde daha iyi biçimde dile getirdim.
sadece kendi dünyamızı değil
bilcümle tüm hayvanların dünyasını da batırmadık mı ?
Irak ta hep insan mı ölen?
ya diğer mahluklar ?
onların sayımını yapan var mı
tebrikler
tebrikler
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta