Zalimin elinde benim ruhsatım
Ne karalı böyle benim bu bahtım
Saraylar alıpda kursamda tahtım
Dostsuz yaşaması zor gelir bana
Ne derdim tükendi ne yüzüm güldü
Yavru hasretligin bagrımı deldi
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Dilerim ki hiç kimse evladından, yavrusundan ayrı kalmasın. İnsanı zamanı gelmeden yaşlandıran en büyük sebep bu olsa gere. Bu duygulu şiirinizden dolayı yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta