Dağ başına dumanın çöktüğü gibi,
Benim de başıma bir efkâr çöktü.....
Sevincim küçücük, dertlerim büyüktü...
Güç kalmamış ayaklarda, bedenim yüktü...
Ne dağın başından duman eksilir,
Ne de benden efkâr....
Alsancak garı'na devrildiler
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu
Devamını Oku
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu




Ülkü hanım; yorumunuza katılmamak mümkün değil... kafiyeli bir yorum yapmışsınız ayrıca size tebrik edioruum... saygılarımla
Zevk için gelse idik, şu dünyaya ey Ali
Bende senle beraber, kınar idim şu hali!
Ama insan görevli ve sınavda şu arzda!
Vazifeyi aksatsa, yakar onu vebali!
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta