Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
çok dokunaklı bir şiir...eşinize allahtan rahmet diliyorum...çok beğendiğim noktaları var
Bundan öte sır içinde sır diyem,
Bu noktada durulmaz ki, dur diyem.
Yollar ıssız, dilim ermez,” kar” diyem,
Sensiz kime nazlı diyem, “yar” diyem.?
can alıcı sözler bunlar...değilmi ki aynı dert abdül hak hamit'e de 'makber'i yazdırmıştı....
saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta