Mübbet Şiiri - Selahattin İrfan Çıtır

​
​Dilimden düşürmedim ki öylece;
Şimdi Bırakıp atsam mı,
Yırtsam mı dersin?
​Kalbimdeyken
Doldurulamaz yerin;
Söküp atsam mı,
Çarpsam mı dersin?

​Sus.
Tek bir cümle etme bir daha.
Dön arkanı,
Çek git istediğin yarınlara.
​Uzatmam elimi;
Tutma sen bir daha.
Başka yar,
Başka aşk bulsak mı dersin?

​Hiç vicdan kalmamış;
İnsan desen ne gezer.
“Sevdiğim” dediğin,
Gider başka yar sever.
​Hani nerde el âlem—
Duysun:
Bu aşk burada biter.
Soyuna sopuna sövsem mi dersin?
Karşına geçip
Gülsem mi dersin?

​Müebbet biçtim sana gönül katında,
Ezilip kalasın yalanın atında.
Bir ömür boyu, vicdanın tahtında;
Seni kendi elinle, assam mı dersin?

​Gölgeni bile yasakladım bu şehre,
Kırılan kalbimi, benzettin zehre.
Bakarken yüzündeki o sahte çehreye;
Geçmişin üstüne, kussam mı dersin?