Anamızdan üryan doğduk dünyaya,
Emanet bir hırka giysek mi dersin.
Zapt'etmişler şu dünyanın mülkünü,
Mülkün kalesini yıksak mı dersin.
Kendinle zorun ne ey insan oğlu,
Yeşil bir ağaca kaderin bağlı,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta