Dersimi Aldım Şiiri - Ahmet Gürkan

Gölgeni bıraktığın o kapıdan çıktım nihayet,
Cebimde kırık dökük anılar, dilimde yarım kalmış bir niyet.
Eskiden olsa, yollarını beklemekten yorulmazdı bu ayaklar,
Şimdi ise her durakta bir vedanın soğuk izi var.
Ne bir "merhaba" ısıtır artık üşüyen yanımı,
Ne de bir "hoşça kal" sarsar artık canımı.
Seninle kurduğumuz o "biz"li hayallerin enkazında,
Kendi başıma ayakta kalmayı öğrendim, bu hüzün pazarında.
Artık mevsimlerin adıyla değil, senin gidişinle ölçüyorum zamanı,
Yüreğimde dindi o bitmek bilmeyen sevda ormanı.
Dersimi aldım; aşk dediğin bazen sadece bir ihtimal,
Benden kalan ise artık; mağrur, sessiz ve derin bir zeval...

Ahmet Gürkan