yalnızlığın en zengini1957
Yinemi aşıksın deli gönül sonbaharında
kar ve soğuk buzgibi bir mevsime beş kala
bir ağacın sarı yaprakları üstüde sallanırken
başında yaz sıcağı ayakların soğuk toprakta
onun keskin kanatları var seni saracak
ya senin titreyen ellerin onun saçlarında
akşam sefası gibi güneşe bakamayan sen
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Güzel şiir, yüreğinize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta