Elde kalan son umudun şuasına güman olsa
Can hârımın buharında kazan katran kaynatmazdı
Müslümanım diyen dilin sahibinde îman olsa
Yunusların diyarında Nemrutlar at oynatmazdı
Vahşi hayvan âleminde Hakk'ın sözü ferman olsa
Arslan ete tövbe eder, kurt kuzuya kaş çatmazdı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta