Derman Bulunmaz Bir İlletim

Bir bakışın cümlesi,
Ki sırları nakşetti tenime.
Rastgele bir gülüşün kehanet,
Oldu bu yanan kalbimin kitabına.

Sen, Nihal, bir nehrin gizli akışısın,
Duyulmaz sesinle ruhumu yıkarsın.
Her dokunuş bir âyet, her nefes bir zikir,
Bu aşkın kahrıyla dolaşırım, mest ü bîkarar.

Aklım seninle bir mabed oldu,
Detaylar kutsal, her an bir miraç.
Rastgele bir kelam, bana bir ilham,
Bu çılgın yolda ben, senin sırdaşın, senin avare kuşun.

Bu yangın, bu ıstırap, bu derunî haz,
Sensizlik ölüm, varlığın ebedî bir naz.
Nihal, esrik ruhumun tek ilacı,
Senden gayrı derman bulunmaz bu illete, bu aşka.