Kabarıp gökyüzünde maveradan bir duman,
Ciğerin ötesinden bir illet haşrolunan.
Bu beyaz duman mı canlı maddenin hevâsı;
Maddi hayata, illet, ruh derdinin devası…
Bir manevi hazdır ki, dumanı masivânın,
Bu ne doyumsuz sestir, sonuncusu nevânın…
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta