Can Cananım benim öte gitmekte,
Gönül çoban oldu derdin gütmekte,
Gözden ırak ise sitem etmekte,
Orada sevenim kaldı dermola.
Yolum gözleyenim vardı orada,
Ayrılık şansıma çıktı kurada,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta