Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Benim; cennet mekan geveze mi geveze bir anneannem vardı, derdi ki:
"El diline düşmeden, gönül dilinden düşmezsin!"
Kanun gibi sözler söyleyen, kitap gibi bir hatundu...
Gül Hatun da demiş... Ne de doğru demiş...
"Ölmeden mezara gir de çık" diye...
Ama ben bilmiyorum ki, hangi gönül benim mezarım?
Gül Yetimi hep söylesin...
Es'siz, duraksız söylesin sözünü "aşk" adına...
Bir yetim Gül de... Her daim dinler olsun O'nu...
Nicelerine inşaAllah...
Sevgilerimle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta