Mâziye bir rüzgar esiyor derinden,
Tatlı acı gülüşü hoyrat güzelden,
Gözler ışıl ışıl yakıyor yürekden,
Amma nur amma Turan amma felekten.
Muhabbetini özlüyor dogru yalnız,
Dua ve esenlik diliyor amansız,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta