Sözcüklerin tükendiği,
Kelimelerin sesinin çıkmadığı tek bir an var.
Her şeyim olabileceğini düşünürken,
Hiçbir şeyin olamadığımın farkına varmak...
İşte o an, her şey anlamını yitiriyor.
Sevgi, aşk, dünya,
İnsan, kalp atışı, nefes almak...
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta