Sözcüklerin tükendiği,
Kelimelerin sesinin çıkmadığı tek bir an var.
Her şeyim olabileceğini düşünürken,
Hiçbir şeyin olamadığımın farkına varmak...
İşte o an, her şey anlamını yitiriyor.
Sevgi, aşk, dünya,
İnsan, kalp atışı, nefes almak...
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta