Çırpınan kavimlerin arasında
Bir çiçek vardı bir zamanlar
Öyle ibretli, öyle heybetli
Koparılmamış, solmamış
Bir çiçek vardı eski baharlarda
Rengarenk insanların, sembolüne denk
Çocukların ufku, ufkun çocuğuydu
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta