Bilinmeyen bir zamanda merhaba dedim ben bu hayata
Umudumun özlemiyle rüzgarına kapıldım mutluluğun aşkına
Neden nasıl bilmem ama gördüğüm her şeyde sen varsın aslında
Seni gördüm karıncanın yürüyen ayağında gonca gülün yaprağında
Magma tabakası zifiri karanlığı parçalayan güneşin hücrelerinde
Aşkınla hayat bulurken sordum Mecnun’a aşkın özlemi nedir diye
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta