Ümit ederek daha nereye kadar yaşayacağım bilemiyorum
Sebebini bilmediğim hep derin düşüncelerde
boğuluyorum
Zamanım ve mekanım artık bir biri içinde eridi
Güneş ile ayın hüzünlü tiyatrosu bu gece yine bitti
Ne kadarına hükmediyorum hayatımın belli
belirsiz
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta