Sürdü atlılarını yine aşk koşumlarından kurtarıp,
çıktı yollara, kesti önümü...
Saldım içimdeki terk edilmişliği,
bıraktım korkularımla, bir sandala yükleyip onun serin sularına...
Hiç istemem, vurma sakın kıyılarıma,
derin bir yerde buluş benimle, ömrümüzce orada kalalım...
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta