İnsanlık yüküne verdim sırtımı
Söz sözü kanatır deşme derdimi
Toza katacaksan gönül yurdumu
İstemem muhabbet yelini dilden
Canımı harcadım dost yapısında
Dilenciye döndüm aşk kapısında
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta