Yine asumana dert dökme zamanı;
yürek eylülün hüzün kıyamında
ayrılık acısı sol yanımın başköşesinde.
Sığınıp bahanelere kaçasım yok artık gerçeklerden
Sen Bürütüs’ü oldun aşk masalımın
bıçakladın sırtımdan
aşkı tam kankırmızı yaşarken ben.
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




'Hüznün rengini kızıl ufuklara gül yaprağı gibi döken asuman! ! '
Çok etkileyici bir söylemdi sayın şair,kutluyorum,saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta