Seferini bitiremediğim müebbet acılarım vardı yüreğim de.
Laf geçiremediğim kalbim arşınlayıp duruyor yolları.
Dönebilirmiydim bu dönüşü olmayan yollar dan?
Söküp atabilirmiydim kalbim den bunca acıyı, kederi bilemiyorum.
Uykusuz sevdama hasret yüreğimle yine sabahçı kahvelerinde,
Dolanıp duruyorum çaresizce.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta