Dünya gözüyle Medine’yi bir görsem derdim.
Sen kokan havasını ruhuma çekmekti derdim.
Ravzanda açan o güllerinden, bir bir derdim.
Sen, benim şefaatçim! Oysa ben, Sana derdim.
Girmek isterken huzuruna Cibril kapısından,
Pırangalar vuruldu ayaklarıma günahlarımdan.
Bakakalırım giden geminin ardından;
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.
Devamını Oku
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta