Huzuru bulamaz gayret etmeyen
Dertsiz baş ateşsiz duman gibidir
Gönlünü acıyla hiç öğütmeyen
Buğdaydan arınmış saman gibidir
Her zaman böyledir bu gerçek sihir
Beladır gönüle can veren zehir
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta