Beklemek nasıl bir şey, bunu bir ben anlarım
Hatalarımın muhasebesini tutar, içimde şeytanlarım
Özlemim sevgim değil, sen sevdikçe ben varım
Şu koskoca dünyada, bir cümle kadarım
Varlığımla boğdum seni, çıkardın düşlerinden
Polyanna değilim artık, arındım gülüşlerimden
Vuslatlar uzak bana, ben meleği beklerim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta