Başımı yastığa koydum binbir hayalle.
Ne ölüm aklıma gelmişti, nede zelzele.
Önce bir sessizlik çöktü yüreğime.
Sonra, ürkütücü bir ses.
Her yer sallanıyordu.
Rüya zannettim önce,
Uyanmayı bekledim bir süre.
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta