Nemli gözler kendinden geçmişliğini dökerken
Umutları alt üst eden aymazlığınla
güneşi göremeyecek çocuklar bıraktın ardında
Korkularımızı çarpıp yüzümüze duyarsızlığımızın bedelini çiviledin içimize
Acılarımız ağıtlarımız dokunmuyor sana, dokunmayacakta
Çünkü biz dünde böyle tedbirsiz kaderci idik
yarın da böyle olacağız
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta