Nemli gözler kendinden geçmişliğini dökerken
Umutları alt üst eden aymazlığınla
güneşi göremeyecek çocuklar bıraktın ardında
Korkularımızı çarpıp yüzümüze duyarsızlığımızın bedelini çiviledin içimize
Acılarımız ağıtlarımız dokunmuyor sana, dokunmayacakta
Çünkü biz dünde böyle tedbirsiz kaderci idik
yarın da böyle olacağız
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta