Depremle geldin, yıkıp geçtin her şeyi,
Korku, panik ve acı dolu anılar kaldı geriye.
Bir anda kaybettik sevdiklerimizi, arkadaşlarımızı,
Hayatta kalmayı başaranlar ise şimdi yaralarını sarıyor.
Yıkılan evler, sokaklar, parklar,
Hepsi birer anı olarak kaldı geriye.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



