Bir çocuk ağlıyordu duvarın kenarında.
Göz yaşları kurumuş ümitleri tükenmiş,
Bir çocuk ağlıyordu duvarın kenarında,
Anne diye,Baba diye iki sinide kaybetmiş.
Bir çocuk ağlıyordu duvarın dibinde,
Dünya üzerine çökmüş sanki evleri değil.
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta