gece yarısı karıştı çıglıklar dualara
herkez kaçışıyordu kimi saga kimi sola
öyle korkmuştuki insanlar diller duada
depremi yaşadık biz istanbul"da
parkın bir köşesine çadır kurdu babam
azda olsa rahatlamıştı anam
iki çocuk birde koca bir adam
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Kötü günlerdi onlar. Hiç kimsenin yaşamasını istemem. Yurtlar ocaklar ve nice canlar yitirmişiz. Ana kucağı böylesi yaraları bile ne güzel sarıp sarmalıyor...
Sayın Altıner güzel şiirinizi kutluyorum efendim. Esen kalınız.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta