gece yarısı karıştı çıglıklar dualara
herkez kaçışıyordu kimi saga kimi sola
öyle korkmuştuki insanlar diller duada
depremi yaşadık biz istanbul"da
parkın bir köşesine çadır kurdu babam
azda olsa rahatlamıştı anam
iki çocuk birde koca bir adam
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Kötü günlerdi onlar. Hiç kimsenin yaşamasını istemem. Yurtlar ocaklar ve nice canlar yitirmişiz. Ana kucağı böylesi yaraları bile ne güzel sarıp sarmalıyor...
Sayın Altıner güzel şiirinizi kutluyorum efendim. Esen kalınız.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta