Bu gece çığlık çığlığa ortalık!
Tıkayıp boğuyor nefesleri,
Hayatları çiğneyip, acı kusan karanlık!
Avaz avaz bağırtılar, iniltiler, hıçkırıklar!
Yığınları yutuyor, gözü doymaz bataklar!
Her sey birdenbire oldu.
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;
Devamını Oku
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;




Bir kare gözümün önünden gitmiyor,' - 40 yıl Almanya 'da çalıştım çabaladım, gece yatarken 8 dairem, eşim çocuklarım vardı, şimdi kimsem hiçbir şeyim kalmadı ' diyor, Kızılay'ın vereceği çadır ve bir kap yemeğin derdine düşmüştü. Hayat bazen ne kadar acımasız, kader bütün omuzlara aynı ağırlıkta çökmüyor. Evet, her şey ne kadar boş.
Birol Hepgüler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta