Deprem vurdu, sürgü çekti kapıma.
Kafeste çaresiz, kuşlar gibiyim.
Yalnızca diyorlar, bana ağlama...
Nasıl ağlamayayım? Evladım gitti..!
Çiçeği burnunda, bir taze gömdüm.
Onlarla yaşardım, onlarla vardım,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta