mavi gözlerinde gecenin
saatleri alınmış duvarlar
sıradan ikindilerdim
masada buğday sarısı yapraklar
gecenin zülfü üzerime düşkün
hüznüme alınmış kan damlar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çocuğun serüveni hala devam ediyor.Seninle beraber hissetmeye çalışacağım...Bumerangında ne varsa.Ama bu meret hep sahibine döner.
iyiydi!!!!!
Mutlunun ve aylinin neye katıldığını ve alkışladığını anlayamadım Ahmet..:)
sevgiler
Haşşöyle ya......
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta