değişir oldu çağ zaman git gide
en büyük baraja keban denmiyor
boynunu bükersin anca tiride
sofraya buyurup ge ban denmiyor
nihayet kaybeder insan ümidi
sınırlı ömrünün çünkü limiti
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta