Kimsesizliğin ilk hecesindeydi
hayatımın öznesi...
Sana ilk sarıldığım gün
sarılışındaydı ölümüm.
Şaşırma, korku ve güvensizlikle
yoğurulmuştu bakışların.
Öylece kalakaldım kollarında,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta