Denklem Şiiri - İbrahim Vedat Çarpar

DENKLEM

Sensiz hayatımın türevlerinde,
Ağladım olmadı, güldüm olmadı.
Aşkının ardından elde kalanı,
Topladım, çıkardım, böldüm olmadı.

Bölünen hep benim, devreden elem,
Böyle takdir etmiş ezelde kalem,
Bilmem ki kim çözer, bu nasıl denklem?
Altını, üstünü, sildim olmadı.

Bir sel oldum,bin yerimden söküldüm,
Uçurum, uçurum, sana döküldüm.
Sende düğümlendim, sende çözüldüm,
Gönlümü taşlara çaldım olmadı.

Kaybetme korkusu en ağır acı,
Ya ölüm, ya vuslat bunun ilacı,
Nere gitsem sana çıkıyor ucu,
Ne yollar aradım, buldum olmadı.

Bir yanda kalbimin onulmaz yası,
Bir yanda sevdanın cömert rüyası,
Böyleymiş hayatın algoritması,
Bilmek yetmiyor ah, bildim olmadı....

İbrahim Vedat Çarpar