Ay ışığı vardı nefesinde.
Dorukta bir duyarlılıktı sevgiler.
Aşkın ötesinde muhteşemlikler
Koşarlardı kendi evrenlerine.
Yaşam ve ölüm
Birbiriyle eşitlendiğinde;
Çözülmeye yüz tutan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Az sözle çok şey anlatmış, tabi anlayabilene :) Çiğdem Pazarkaya'nın tüm şiirleri üst düzey. Anlayabilmek için kapasite gerek.
Birisi tercüme edebilir mi bu şiiri? Meğer türkçem fazla iyi değilmiş. belki sadece türkçem, belki her şey ve herkes. :) Ahanda şair oldum aynen. Ne var, oldum işte.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta