Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Sevgili Ozan, kriz yalnız Denizli'de değil!
Vallahi Mersin7i de vurdu...
insanların yüzü hiç gülmüyor...
sanki küskünler şehri oldu Mersin...
herkes somurtuyor!
Puan verme mekanizması arızalı, yapılırsa yeniden dönüp TAM GÖNÜLpuanımı vereceğim.
Selam ve sevgilerimle...
Nafi Çelik
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta