Bak dindi içimdeki korkunç fırtına
Karanlık okyanuslardan
korkunç boranlardan çıktım da geldim.
Acımasız ufuklar çatırdatırken direklerimi,
dalgalar vururken gövdeme amansızca,
hep sakin koyları düşündüm.
Huzur içinde yelkenlerimi serip,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta