Ben bir balıkçı idim, denizlerdi mekânım,
Sahilde bir seleden ibaretti dükkânım.
Her akşam sessizliğe bırakırdım teknemi,
Taşıdığım bir ağdı, biraz da balık yemi.
Yıldızlar gülümserken, salardım ağı suya,
Sonra dalardım çöküp, bambaşka bir duyguya.
Ne sevda derdim vardı, ne ayrılık yarası;
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




o rüyayı bende gördüm... denizkızını bir daha görünmedi gözümde... denizin sevda mavisi dalgalarına dalıp gitti...
Her denizin elbet bir kızı vardır.Güzeldi...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta