Daha sesinin yankısı vurmadan yüzüme
Efkârı basıyor yokluğunun
Nalan oluyorum, akan, durulmaz gözyaşlarımla
İzbe köşesini kanatıyorum ruhumun
Zamanı kovalıyorum, pencerene konayım diye, sensiz sabahlara uyanışımla
20.02.2006 00.41
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta