Koskoca şehir,
Her nefes buluyor rızkını...
Martılarla paylaşabilirsin kederini,
Bir simit kadar yakınlar...
Nefes alabildiğin kadar boğulabildiğin,
Yüzlerce insanla yazın sıcağında yürürken
Yalnızlığı her defasında üşenmeden titreten şehir...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta