şimdi yaşamın kıyısındayım
o korkunç gerçekle başbaşayım
yaşam...
ölüm..
ve ikisi yanıbaşımda üstelik aynı anda
geberiyorum canım anlıyormusun GEBERİYORUM
ben...
cığlık oldum
sokağından geçen hırcın martılarda
ben...
dalga dalga köpüklerine karıştım okyanusların
yakomoz oldum
Sen ağlama yine
güzel gözlüm
kıyamam sana
yine yüzüne güneş vursun hep
asla gölge düşmesin sacının birteline
bütün bunlar sıradan şeyler
Ellerinizde büğüttünüz bizi
her ikimizde gözlerinizin önünde
çocuktuk daha..
ilk tohumlarını gülümseyle karşılarken,
sonra büyüdüğümüz gördünüz
korktunuz...
Dokunma demiştin (demiştim)
yanarsın....
yandımda....(yandında)
kaç yaşındaydım anımsamıyorum
ateşle tanışmamı
ama halen izi var kolumda
Ne adın kaldı nede şanın
bittin bende
gözün aydın...
ne hoş bir hatıra nede bir anın
sen bana hiç unutma demedinki
canım günaydın
gün güneş....
gün sıcacık
gece karanlık gece soğuk ayaz var dışarıda
ellerimi cebime sokmuşum
gocuğumun yakaları kalkık
İÇMEDEN UYUYAMIYORUM
Senden sonra
Yani, gönül sayfamın son yaprağı
gururumun çıkmaz sokaklarından geçip
karanlığına daldığımda yalnızlığımın
içmeden uyuyamıyorum..
Senle başladı bu yürek
hiç beklentisiz
öyle lafın gelişi diye değil
karşılıksız sevdi
bir ihtimali bile olmadan
sonra sende sevdin beni.........
Hayata hangi pencereden bakarsan onu görürsün
ama sen hep güneyde kalki
yüzüne güneş vursun
ne kadar soğuk olursa olsun
aradabir pencereni aç
yüzüne Ayaz vursun
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!