her akşam
aynı yoldan dönüyorum
aynı yolda binlere bölünüp
bütünü oluyorum binlercenin
arnavut kaldırımlarında
adın geçiyor mesela
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Güzel şiir, kutlarım. Mehmet TOMBULOĞLU
derince, ve huzunce olmus... guzel bir siir...tebrikler...
Bir kac haftadir antolojiyi ' düsler ', ' düsüsler '
' düsmeler ' alip götürüyordu, simdi yeni bir tema islenilecege benziyor; ' bölünmek ' ' bölük pörcük ' olmak....Seven yüreklere saglik....Saygilar...
derin...hüzün...lakin çok güzel şiir...tebrik ederim.
Gece en karanlık göründüğü zaman, gündüz en yakındır derler ya... Bu yüzden anılarında düşlerinin kanamasını olumlu buluyorum.
Bu şiir ile ilgili 15 tane yorum bulunmakta