..karaya ayak bastım
ne kadar uzaklaşsam ne kadar
ruhumun ağrıyan yeri
bırakmıyor beni
yokluyorum kendimi
iyiyim demek istiyorum
yeniden başlıyor fakat
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Değerli Arkadaşım Mustafa Bey..,Kaleminizden çok güzel bir eser okudum..bu nadide eseri yazdıran yüreğiniz incinmesin..nicelerine selam ve sevgilerimle..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta