Uyandım alacasında karanlığın.
Sönmüştü fener ben uykudayken.
Bir yıldız kaydı bizim ellere doğru sıcak.
Oradaydı yüreğimin sıcaklığı titrek.
Üşüyorum şimdi.
Haberde yok şafaklardan senden yana.
Ben hala bendeyken
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta