Kafamdaki solucan cikacak yer ariyor.
Kacik kücük gülmelerle bedenimi sariyor,
Bir kösede boza satsam alakasiz güpegündüz,
Kafdaginin yollari ucurumsuz bende dümdüz.
Seni senden alirim bilmem kime satarim,
“ Belki yanlis Tanriya yalvariyorsundur “! diyordu Christian Sabatina ya.
Bu cümle son dönemde elime gecen bir kitaptan alinti. Müslümanlikdan Hristiyanliga gecis yapmis bir genc kizin yasadiklari anlatililiyor kitapta.
Yoksul, ekonomik gücü zayif bir Pakistanli iken kendi örf ve adetlerini kabullenemeyisin, Islamiyeti yanlis tanimisligin, aile baskisindan bunalmisligin izlerini okuyucuya yansitan bir kitap.
Vaziyet böyle ikenbir gencin kültürel ic catismalarindan kendilerine pay cikartmaya calisanlarda oluyor elbette misyonerler gibi. Sorusturulmasi
Gereken zayif kisiliklere yönelik her kösede pusu kurmus misyonerlerden ziyade
Kimbilir kackez dedim de, bir kör edemedim onu,
Ne ben dedim diye köroldu, ne de ben istedim diye toz.
Olan sana oldu.
Cigerine aciyorum, cigeri bes para etmez dediklerine degil!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!