gözle,
ıslık çalarak güzellişir güz.
sonrasız bir yangın faslı sonsuz.
cayır cayır jiletin döşü.
hiç yok yere ölür çarşı
çıkınındaki mektupları linç ederek azalır safran
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




BUNU BANA YAZMADIĞIN KESİN:))) HARİKALAR DİYARINDA GEZİNDİMMM OKURKEN SENİ..
:)
'evet' manasında gayri ihtiyari bir tebessüm (denizin öksürmesine):)
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta